Dæmi um fjölskylduarfleifð: 25 raunverulegir hlutir sem fjölskyldur miðla áfram

Dæmi um fjölskylduarfleifð skiptast í fimm hópa: gildi sem fjölskyldan lifir eftir, sögur sem hún segir aftur og aftur, hefðir sem hún endurtekur, færni sem hún kennir og auður eða erfðagripir sem hún lætur af hendi. Arfleifð getur verið jafn stór og heil jörð eða jafn lítil og sunnudagsuppskrift. Það sem gerir eitthvað að arfleifð er einfalt: einhver ákvað að miðla því áfram.

Þessi síða er dæmahluti leiðarvísisins okkar um fjölskylduarfleifð, sem útskýrir hvað fjölskylduarfleifð er og hvernig á að byggja hana upp frá upphafi til enda. Hér snýst þetta um áþreifanleg dæmi: 25 raunveruleg dæmi í fimm flokkum, fimm stuttar dæmisögur um hvernig venjulegar fjölskyldur miðla því sem þeim er kært og 30 mínútna æfing til að finna arfleifðina sem fjölskyldan þín á nú þegar.

Eitt þema liggur í gegnum allt hér að neðan. Arfleifð lifir af þegar hún er fest á blað eða upptöku á meðan sá sem ber hana getur enn sagt söguna. Forrit fyrir stafræna arfleifð gerir þessa skráningu að hluta af hversdagslífinu: þú tekur upp minningar, sögur og rödd með tímanum og úr þeim verður Persona sem fjölskyldan þín getur talað við. Byrjaðu ókeypis: 25 minningar, ekkert kort.

Í þessari grein:

• Hvað telst vera fjölskylduarfleifð?

• 25 dæmi um fjölskylduarfleifð í hnotskurn

• Gildi, sögur, hefðir, færni og auður nánar

• Fimm stuttar dæmisögur

• Hvernig finnur þú arfleifð fjölskyldunnar þinnar: 30 mínútna æfing

• Hvernig gerir þú fjölskylduarfleifðina varanlega

• Algengar spurningar

Hvað telst vera fjölskylduarfleifð?

Fjölskylduarfleifð er allt sem hefur merkingu og berst af einni kynslóð til þeirrar næstu af ásettu ráði. Það skiptir máli að það sé af ásettu ráði. Sérhver fjölskylda miðlar venjum og sögu óvart. Arfleifð er sá hluti sem þú velur, nefnir og afhendir viljandi.

Flestir heyra orðið arfleifð og hugsa um peninga, enda er mestallur arfleifðarundirbúningur byggður utan um eignir: erfðaskrána, húsið, lífeyrissparnaðinn (superannuation) eða 401(k). En spurðu fólk hvað það metur mest frá foreldri eða afa og ömmu og svörin eru sjaldan fjárhagsleg. Það nefnir orðatiltæki, uppskrift, sögu, handbragð, lykt úr eldhúsi. Gagnlegasta leiðin til að sjá heildarmyndina er að skipta henni í fimm flokka:

• Gildi: meginreglurnar sem fjölskyldan lifir augljóslega eftir

• Sögur: atburðirnir sem fjölskyldan segir aftur og aftur þar til þeir verða hluti af sjálfsmynd hennar

• Hefðir: siðirnir sem fjölskyldan endurtekur ár eftir ár

• Færni: handverkið og kunnáttan sem fjölskyldan kennir frá hendi til handar

• Auður og erfðagripir: eignirnar og munirnir sem fjölskyldan getur haldið í eða eytt

Dæmin 25 hér að neðan eru flokkuð með þessum hætti. Taktu eftir því við lesturinn að sterkasta fjölskylduarfleifðin sameinar yfirleitt að minnsta kosti tvo flokka: erfðagrip með sögu, uppskrift með siði, fyrirtæki með safn gilda.

25 dæmi um fjölskylduarfleifð í hnotskurn

Notaðu þessa töflu sem matseðil, ekki gátlista. Flestar fjölskyldur bera nú þegar sex eða átta af þessum atriðum án þess að hafa nokkurn tíma nefnt þau.

Hver flokkur er útskýrður hér að neðan, með því sem gerir dæmið öflugt og hvernig fjölskyldur halda hverju þeirra lifandi.

Gildi: arfleifðin sem fjölskyldan sýnir í verki

Gildi eru sú arfleifð sem sést minnst og endist best. Enginn setur vinnusiðferði í ramma, samt vitna barnabörn í það á prófatíma fimmtíu árum eftir að afinn eða amman sem gaf fordæmið er farin. Galdurinn er að gildi þarf setningu. Þegar fjölskylda getur sagt gildið upphátt berst það áfram.

• 1. Vinnusiðferði sem allir geta nefnt. „Í þessari fjölskyldu klárum við það sem við byrjum á.“ „Enginn er of fínn til að sópa gólfið.“ Ein setning, endurtekin áratugum saman og sögð á þeim stundum þegar það skiptir máli.

• 2. Trú eða siðferðisregla. Fyrir sumar fjölskyldur eru það formleg trúariðkun, fyrir aðrar veraldleg regla á borð við „segðu satt, líka þegar það kostar þig eitthvað“. Hvort heldur sem er gefur reglan afkomendum leið til að taka ákvarðanir undir álagi.

• 3. Þjónusta sem vani. Fjölskyldan sem mætir alltaf að sjá um skólabasarinn, keyrir aldraða nágranna á tíma eða kemur með mat þegar einhver er veikur. Börn sem horfa á þetta þurfa sjaldan að heyra að þau eigi að gera slíkt hið sama.

• 4. Menntun sem er ekki samningsatriði. Margir sem fyrstir í fjölskyldunni luku háskólaprófi rekja gráðuna til foreldris sem lauk aldrei skóla og hætti aldrei að nefna hvað það kostaði. Væntingin sjálf er arfurinn.

• 5. Opnar dyr. Gestrisni sem regla: aukadiskur við borðið, rúm fyrir hvern sem þarf, eldhús þar sem ketillinn er alltaf volgur. Afkomendur lýsa þessu af óvenjulegri nákvæmni, því þeir fundu fyrir opnum dyrum áður en þeir skildu hvað opnar dyr eru.

Ein viðvörun: gildi gufa upp nema þau séu bundin við sögur. „Afi trúði á vinnusemi“ er óhlutbundið. „Afi opnaði búðina aftur morguninn eftir flóðið“ er gildi sem barn getur borið með sér. Þess vegna ber næsti flokkur mestan þungann.

Sögur: arfleifðin sem fjölskyldan segir aftur

Sögur eru sú fjölskylduarfleifð sem mest hefur verið rannsökuð. Sálfræðingarnir Marshall Duke og Robyn Fivush við Emory-háskóla bjuggu til kvarða með 20 spurningum, „Do You Know?“ (Veistu það?), þar sem börn voru spurð til dæmis hvar afi þeirra og amma ólust upp og hvernig foreldrar þeirra kynntust. Börn sem þekktu meira af sögu fjölskyldu sinnar sýndu hærra sjálfsmat, sterkari tilfinningu fyrir stjórn á eigin lífi og betri seiglu undir álagi. Öflugasta mynstrið var það sem rannsakendurnir kölluðu sveiflukennda frásögn: við höfum átt góða og slæma tíma og komist í gegnum þá saman.

• 6. Sagan af því hvernig fjölskyldan fluttist hingað. Hvernig fjölskyldan kom: báturinn, landamærin, ein ferðataska, fyrsta vinnan í nýju landi. Fyrir margar fjölskyldur er þetta stofnsagan og hver kynslóð á skilið að fá hana í fullri útgáfu.

• 7. Hvernig afi og amma kynntust. Dansleikurinn, strætisvagninn sem þau fóru óvart í, bréfið sem næstum var ósvarað. Tilhugalífssögur gæða gömlu ljósmyndirnar lífi og sýna yngri kynslóðum að fjölskyldan byrjaði með tveimur venjulegum manneskjum sem tóku áhættu.

• 8. Erfiða tímabilið. Bærinn sem næstum tapaðist, veikindin, uppsögnin, stríðsárin. Fjölskyldur fela oft þessa kafla til að vernda börnin, en rannsóknirnar segja hið gagnstæða: heiðarlega sögð er erfiða tímabilið verndandi sagan umfram allar aðrar.

• 9. Fjölskylduglens og slagorð. Lítið en raunverulegt. Setningin sem allir segja þegar grillið rýkur, gælunafnið með þriggja kynslóða baksögu. Innanhússbrandarar eru samkennd í þjöppuðu formi.

• 10. Nafnasagan. Hvers vegna þú heitir það sem þú heitir: forfaðirinn á bak við millinafnið, ættarnafnið sem innflytjendafulltrúinn stafsetti vitlaust, ættartréð sem einhver rakti loksins. Ættfræði breytir nafni í þráð.

Sögur deyja af skorti á spurningum, ekki af skorti á frásögn. Leiðarvísirinn okkar um hvernig á að taka viðtal við afa og ömmu geymir spurningarnar sem opna þær, og ef þú ert sjálf(ur) sögumaðurinn geturðu skráð lífssögu þína með þinni eigin rödd í stað þess að bíða eftir að vera spurð(ur).

Hefðir: arfleifðin sem fjölskyldan endurtekur

Hefðir eru auðveldast að vanmeta sem arfleifð, því þær virðast frekar vani en arfur. En endurtekning er varðveislutækni. Hefð æfir sjálfsmynd fjölskyldunnar einu sinni á ári, ár eftir ár, án þess að nokkur þurfi að skipuleggja minninguna.

• 11. Sérstakur hátíðasiður. Sama ljóðið lesið fyrir jólamatinn, sama gönguferðin á nýársmorgni, sjö arma ljósastikan tendruð í sama glugga. Sérkennin eru kjarni málsins; siðurinn tilheyrir fjölskyldunni þinni og engri annarri.

• 12. Rétturinn. Allar fjölskyldur eiga einn: dumplings, sunnudagssósuna, pavlovuna sem allir deila um uppruna á. Þegar rétturinn er eldaður saman er þetta dæmi líka færni og eldhúsið verður að skólastofu.

• 13. Árlega samkoman. Ættarmót í sama sal, tjaldstæði sem er bókað hvern janúar, frændsystkini sem hittast einu sinni á ári og taka upp þráðinn í miðri setningu. Staðurinn má breytast; loforðið um að hittast er arfleifðin.

• 14. Siðir við þroskaskref. Bréfið sem hvert barn opnar átján ára, fyrsta veiðiferðin með afa eða ömmu, verkfærakassinn sem er afhentur með fyrsta bílnum. Þetta markar tímamót og segir hverju barni að fjölskyldan hafi séð það stíga yfir þröskuldinn.

• 15. Söngvar og vögguvísur. Lagið sem er sungið fyrir hvert barn í fjölskyldunni í fjórar kynslóðir, oft á tungumáli sem söngvararnir tala ekki lengur reiprennandi. Laglínan lifir orðaforðann af.

Hefðir eru líka auðveldasta arfleifðin að stofna frá grunni, því þær krefjast aðeins endurtekningar. Gerðu eitthvað merkilegt tvisvar, nefndu dagsetninguna og verðu dagatalið. Til að tryggja að smáatriðin lifi af kynslóðaskipti skaltu skrifa leiðbeiningarnar niður; minningabók er eðlilegur staður fyrir uppskriftarmagn, röð atburða og ljósmyndir.

Færni: arfleifðin sem fjölskyldan getur gert

Færni er arfleifðin sem fólk notar í raun, og þess vegna lifir hún svo vel. Barnabarn sem lærði að sauma af ömmu sinni hittir þá ömmu aftur í hvert skipti sem það þræðir nál. Gallinn er sá að færni býr í höndum og röddum, ekki í skjölum, svo hana þarf að kenna eða taka upp á meðan kennarinn getur enn sýnt hvernig.

• 16. Iðn eða handverk. Smíðar, saumaskapur, suða, vélaviðgerðir, prjón. Jafnvel þótt enginn starfi við iðnina er kunnáttan sjálf færð áfram, ásamt virðingunni fyrir verkfærum sem eru höfð beitt og lögð hrein frá sér.

• 17. Eldhústækni. Ekki uppskriftarspjaldið heldur tæknin: hvernig deigið á að vera viðkomu, hvenær pannan er nógu heit, hvernig maður teygir máltíð fyrir óvænta gesti. Hendurnar vita það sem spjaldið segir aldrei.

• 18. Kunnátta um land og garð. Hvenær á að sá, hvernig á að klippa, hvernig á að lesa himininn fyrir storm. Fjölskyldur sem hafa ræktað sama jarðveginn kynslóðum saman bera með sér staðbundna þekkingu sem engin bók nær að endurgera.

• 19. Hljóðfæri fjölskyldunnar. Píanóið sem enginn má selja, fiðlulögin sem voru lærð eftir eyranu af frænda. Tónlist er færni, erfðagripur og hefð í senn, og þess vegna halda tónlistarfjölskyldur arfleifð sinni svo lengi.

• 20. Tungumál eða mállýska. Ömmumálið sem er haldið á lífi við matarborðið. Jafnvel hundrað orð í tungumáli forfeðranna gefa barnabarni lykil að heilli sjálfsmynd.

Besta leiðin til að varðveita færni er að taka upp kennsluna sjálfa: filma hendurnar og halda skýringunum, því hliðarathugasemdirnar geyma viskuna. Röddin skiptir jafn miklu máli og tæknin. Leiðarvísirinn okkar um að varðveita rödd foreldris útskýrir hvernig á að gera það vel.

Auður og erfðagripir: arfleifðin sem fjölskyldan getur haldið á

Fjárhagsleg arfleifð er sá flokkur sem hefur flest skjölin og, undarlegt nokk, verstu lifunina. Víðtæk rannsókn Roy Williams og Vic Preisser á 3.250 fjölskyldum leiddi í ljós að um 70 prósent af yfirfærslu auðs fer út um þúfur í lok annarrar kynslóðar, og mistökin voru nær undantekningarlaust rakin til brests í trausti og samskiptum en ekki til lélegra fjárfestinga eða lélegrar lögfræðivinnu. Gamla orðatiltækið „frá skyrtuermum í skyrtuermar á þremur kynslóðum“ er til í einhverri mynd í nánast öllum menningarheimum. Mynstrið, og lausnin, er sú sama: auður endist þegar gildin og sögurnar á bak við hann ferðast með peningunum.

• 21. Fjölskylduheimilið eða landið. Bærinn, sumarbústaðurinn við ströndina, húsið sem þrjár kynslóðir ólust upp í. Fasteign er tilfinningaþrungnasta eign sem fjölskylda á, og þess vegna þarf að skrifa niður áform um hana í stað þess að gera ráð fyrir þeim.

• 22. Fjölskyldufyrirtæki. Stundum gengur fyrirtækið sjálft í arf; jafn oft er það vinnulag stofnandans sem raunverulega berst áfram. Eftirmannaskipti heppnast best þegar næsta kynslóð erfir viðmiðin ásamt hlutabréfunum.

• 23. Menntasjóðir. Peningar lagðir til hliðar svo hvert barnabarn byrji fullorðinslífið með menntun í einhverju. Af öllum fjárhagslegum arfi er þessi sá sem breytist beinast í gildi: gjöfin segir hverju fjölskyldan trúir á.

• 24. Erfðagripir með skráðar sögur. Úrið, hringurinn, rúmteppið, biblían með athugasemdunum. Erfðagripur án sögu er bara hlutur, og hlutir glatast við flutninga. Skrifaðu eða taktu upp söguna og festu hana við gripinn.

• 25. Gjafmildi sem hefð. Styrkurinn sem er kenndur við ömmu, góðgerðarfélagið sem fjölskyldan styður á hverju ári, tíundin sem enginn sleppir. Gjafmildi er auður sem er breytt aftur í gildi, og börn muna eftir því að hafa verið höfð með í ákvörðuninni.

Skjalahliðin skiptir enn máli, og æ oftar þarf hún að ná yfir stafrænar eignir líka: reikninga, ljósmyndir, skýjasöfn og annað sem tilheyrir lífi á netinu. Leiðarvísirinn okkar um stafræna erfðaskrá í Bandaríkjunum fjallar um hvað á að setja skriflega svo auðsflokkurinn leki ekki.

Fimm stuttar dæmisögur

Fimm stuttar myndir af fjölskylduarfleifð í framkvæmd. Smáatriðum hefur verið breytt og þau sameinuð til að vernda friðhelgi einkalífs, en hvert mynstur hér þekkja fjölskyldur.

Sunnudagssósan sem lifði kokkinn

Í fimmtíu ár bjó ítalsk-áströlsk amma til sömu sósuna hvern sunnudag, og í fjörutíu og níu af þeim árum skrifaði enginn neitt niður. Síðasta heilbrigða sumarið hennar kvikmyndaði barnabarn hana við eldamennskuna á meðan hún sagði frá: hvers vegna hvítlaukurinn fer seint út í, hvaða tómatar eru peninganna virði, hvað hennar eigin móðir gerði öðruvísi í Kalabríu. Fjölskyldan eldar nú eftir þeirri upptöku hverja aðfangadagsnótt. Uppskriftin var alltaf hefðin; upptakan gerði hefðina varanlega.

Bókin, ekki búðin

Byggingavöruverslun gekk í gegnum tvær kynslóðir og var loks seld þegar enginn í þeirri þriðju vildi stunda smásölu. Það sem lifði söluna af var venja: stofnandinn skrifaði eina línu í bókhaldsbók hvern vinnudag í fjóra áratugi. Sala dagsins, veðrið, hver var ráðinn, hvað bilaði. Áður en búðin skipti um hendur ljósmyndaði barnabörnin hverja síðu. Ekkert þeirra rekur verslun, en öll halda þau einhverja útgáfu af daglegu línunni. Eignin fór; agi hans varð eftir.

Tuttugu spurningar í langa bílferðinni

Ein fjölskylda breytti akstrinum á árlega tjaldstæðið sitt í sögustund: hvernig Nan og Pop kynntust á dansleik árið 1962, árið með skógareldana, frændinn sem missti af bátnum og breytti landi fjölskyldunnar fyrir tilviljun. Foreldrarnir gerðu þetta af ásettu ráði eftir að hafa lesið um Emory-rannsóknina. Tíu árum síðar geta unglingarnir sagt hverja sögu óspurðir, með sínum eigin skreytingum. Sögurnar tilheyra nú börnunum, sem var einmitt tilgangurinn.

Rúmteppið með sextíu ár í sér

Rúmteppi saumað úr afgöngum af fjölskylduklæðum: brúðarkjól, fyrsta skólabúningi, vinnuskyrtu slitinni í tætlur. Í áratugi var rúmteppið einfaldlega hlýtt. Svo eyddi föðursystir einum vetri í að merkja hvern ferning með því hver klæddist efninu og einni minningu um viðkomandi, og ljósmyndaði loks kortið fyrir allar greinar fjölskyldunnar. Rúmteppið var erfðagripur áður; nú er það skjalasafn, og enginn flutningur getur þaggað niður í því sem hver ferningur þýðir.

Röddin sem enn opnar jólin

Eftir greininguna tók afi upp sjálfan sig lesa ljóðið sem hann hafði opnað hver fjölskyldujól með í þrjátíu ár, auk nokkurra mínútna af sögunum sem allir báðu um við borðið. Hann valdi upptökurnar af ásettu ráði, á góðum degi, með eigin orðum. Fjölskyldan spilar ljóðið enn fyrir matinn á hverju ári, og barnabörn sem fæddust eftir að hann dó þekkja rödd hans, tímasetningu og hlátur. Enginn í þeirri fjölskyldu lítur á upptökuna sem dapurlega. Þau líta á hana sem hann að halda sæti sínu.

Hvernig finnur þú arfleifð fjölskyldunnar þinnar: 30 mínútna æfing

Þú þarft þrjátíu mínútur, eitthvað til að skrifa með og helst tvær kynslóðir í herberginu eða á símtali. Markmiðið er að draga fram arfleifðina sem fjölskyldan þín á nú þegar, því nær engin fjölskylda byrjar frá núlli.

1. Skrifaðu setningarnar (5 mínútur). Taktu saman öll orðatiltæki sem fjölskyldan endurtekur, allt frá málsháttum til innanhússbrandara. Þetta eru gildin þín og slagorðin, falin í augsýn.

2. Listaðu sögurnar þrjár (5 mínútur). Hvaða sögur eru sagðar aftur á hverri samkomu? Skrifaðu niður hver segir hverja þeirra best, því sá er aðalheimildin þín.

3. Skráðu endurtekningarnar (5 mínútur). Hvað gerir fjölskyldan þín á hverju ári án þess að nokkur ákveði það? Sami rétturinn, sama dagsetningin, sama gangan, sama lagið. Þetta eru hefðir, jafnvel þótt enginn hafi notað það orð.

4. Nefndu færnina (5 mínútur). Hvað leitar fólk til fjölskyldunnar þinnar til að fá? Laga hluti, fæða marga, pappírsvinnu, garða, tónlist. Færni finnst þeim sem hafa hana vera hversdagsleg, svo ýttu burt hógværðinni.

5. Gakktu um húsið (5 mínútur). Skrifaðu niður hlutina sem þú myndir bjarga fyrst og, við hlið hvers þeirra, söguna sem fylgir. Hlutur án sögu sem þú getur sagt í einni setningu er eyða til að fylla í, ekki erfðagripur enn.

6. Hringdu um eitt í hverjum flokki (3 mínútur). Úr hverjum lista skaltu hringja um það eina sem þú myndir sjá mest eftir að missa. Fimm hringir: þetta er fjölskylduarfleifðin þín, sögð einfaldlega, kannski í fyrsta skipti.

7. Berðu saman milli kynslóða (2 mínútur núna, eitt símtal síðar). Spurðu elsta ættingjann sem er á lífi sömu spurninga. Þar sem svörin skarast berst arfleifðin nú þegar áfram. Þar sem þau gera það ekki hefur þú fundið það sem á að festa fyrst á blað.

Flestar fjölskyldur klára þessa æfingu undrandi á sama hátt: arfleifðin var ríkari en búist var við, og brothættari. Yfirleitt ber ein manneskja mestallan listann í höfðinu. Það er sú manneskja sem á að taka upp fyrst.

Hvernig gerir þú fjölskylduarfleifðina varanlega

Hver flokkur á sér eðlilega varðveisluaðferð og engin þeirra krefst stórs fjárhagsáætlunar. Það sem allar aðferðir eiga sameiginlegt er frestur sem enginn vill segja upphátt: sá sem ber arfleifðina þarf að geta sagt söguna á þeirri stundu sem þú festir hana á blað eða upptöku.

• Gildi: skrifaðu hvert og eitt sem eina setningu, ásamt sögunni af einhverjum sem lifði eftir því gildi. Reglur án sagna fölna.

• Sögur: taktu upp hljóð eða myndskeið, ekki bara glósur. Frásögnin ber röddina, tímasetninguna og hláturinn, og það er helmingur arfsins.

• Hefðir: skráðu leiðbeiningarnar (magn, röð atburða, hver gerir hvað) og settu dagsetninguna í sameiginlegt fjölskyldudagatal svo siðurinn lifi skipuleggjandann af.

• Færni: filmaðu kennsluna sjálfa og haltu skýringunum. Tíu ófullkomin símamyndbönd eru betri en ein fáguð kennslumynd sem er aldrei gerð.

• Auður og erfðagripir: tengdu hverja eign við bréf eða upptöku sem útskýrir hvað eignin þýddi og hvað þú vonar að verði um hana næst. Skjölin færa eignina; bréfið færir merkinguna.

Ef minni foreldris er farið að breytast skaltu færa upptökuna efst á listann. Leiðarvísirinn okkar um að taka upp minningar áður en heilabilun hefst útskýrir hvernig á að gera það mildilega og hvers vegna fyrstu loturnar skipta mestu máli.

Að lokum skaltu íhuga að gefa öllu ofangreindu eitt lifandi heimili. Með Afterlife AI™ tekur þú upp minningar, sögur og rödd með tímanum og byggir upp Persona sem fjölskyldan þín getur talað við: hún getur spurt um söguna af því hvernig fjölskyldan fluttist, sósuna, bókhaldsbókina, löngu eftir að frásögninni lauk. Áskriftarleiðir og ókeypis útgáfuna er að finna á verðsíðunni.

Heimildir

• The New York Times: The Stories That Bind Us (Bruce Feiler, 2013)

• Psychology Today: The "Do You Know?" 20 Questions About Family Stories (Robyn Fivush, 2016)

• Duke, M. P., Lazarus, A. and Fivush, R. (2008): Knowledge of family history as a clinically useful index of psychological well-being and prognosis, Psychotherapy: Theory, Research, Practice, Training, Emory University

• Williams, R. and Preisser, V. (2003): Preparing Heirs: Five Steps to a Successful Transition of Family Wealth and Values, a study of 3,250 families (Robert D. Reed Publishers)

Þessi leiðarvísir er almenn fræðsla um fjölskylduarfleifð, ekki lögfræðileg eða fjárhagsleg ráðgjöf. Varðandi erfðaskrár, sjóði og allt sem snýr að yfirfærslu eigna skaltu leita til hæfs fagaðila í þinni lögsögu.